අතරමන් වීමි….. කතරක….
දිය බිදට කාසි සෙලවෙන !!!!!
ඔවුන්
දිග කබා..දුහුල් ලොගු හැද..
හිස වසා..හැඩ වැඩ දැමූ රෙද්දෙන්….
සිනාසෙයි…..මහ පාර අද්දර…
පෙරදිනට නොදෙවෙනි ..දාහය…
ඇස් උගුලුවාලන ..හිරු කිරණ..
පලවා දමයි ..ඔවුන්..
ලෙන්ගතු කමින් හිනැහී…..
අපි..
රත් වූ වැලි කැටැ දිලෙන…
තාර දියවූ මාවත් දිගේ…
ඇස් හකුලුවා..ඇවිද යයි…
මොඩයින් සේ ටයි..කොට් පැලද !!!!




