යාරා නිම්නයේ..කෙලවරක
අනන්තය සිඹිනමිදි වත්තක
තොලගානු දුටිමි..ඔබ….,
රක්ත පෑ මදු බදුනක්….

සගවමින් දෙඇස්….
ක්ෂිතිජයේ..විටින් විට…!

සියුමැලිද.. දෙතොල් තවමත්..
රතුයිතොල් සායම්..නැතුවත්..
ඇවිත් ඔබ..ලගින්..නවතින්න..හිතුවත්
දැනුනා
දුරයි….බෝමඅපේ හදවත්…!

 

ගාලු කොටුවේ..බැම්මක
රළහැපි හැපී හඩනඉසව්වක
බලා සිටිනවා..දුටිමි.. ඔබ
ඉර ගලින් එහා..නොපෙනි..යනතුරු
ඡායාවනැව්..වල

දීප්තිමත්ද දෑස්තවමත්
පිරිලාද..කදුලුකල්ප..කල්ගෙවිලත්..
ඇවිත්..ඔබ ලගින්..වාඩි..වෙන්න හිතුනත්
දැනුනා
බොහෝ ..දුර ගිහින් මම
බිදිලා..අපේ හදවත් !!

 

blog-tatoo

කාලෙකට පස්සෙ අලුත් වැඩකට අත ගැහුව. ඇස් බැන්දුම් එහෙමත් නැත්නම් සරල භාශාවෙන් කිව්වොත් මැජික්.

මම ජීවිතෙ එක එක කාලෙට අලුත් දේවල් අත් හදා බලනව. හැබැයි වැඩේ කියන්නෙ, ඒ කිසි දෙයක් මග අත හැරල දාන්නෙ නෑ.

මගෙ ජීවිතේ දිහා හැරිල බැලුවම නොකරපු පිස්සු නැති තරම්. මුලින්ම මම කවියෙක් උනේ වයස 16 දි. එදා ඉදන් අද වෙනකන් කවි පොත් දෙකයි, නව කතා පොත් දෙකයි ලියල පලකරපු යම් මට්ටමක රචකයෙක්.

ඊට පස්සෙ ලංකාවේ ප්‍රධානම රූපවහිනී නාලිකවක ප්‍රසිද්ද සහ අන්දොලනාත්මක වාර්තා වැඩසටහනක ඉදිරිපත් කරන්නෙක් විදිහට කටයුතු කලා. ඒ කාලෙ වැඩි හරියක් මම හිටියෙ මුලතිව්, පුනරීන් , කිලිනොච්චි එහෙම නැත්නම් යාපනේ. ඒ අත්දැකීන් ඉතින් කියල නිම කරන්න බැහැ.

ඊට අමතරව ඉතින් ඉස්කෝලෙදි නාට්‍ය කන්ඩායමේ ප්‍රභල සාමාජිකයෙක් වෙලා හිටිය. විශ්ව විද්‍යාලේ කාලෙ නොකරපු පිස්සුවක් නැහැ. කෙටි චිත්‍රපටි හැදුව, සින්දු ලිව්ව ටීවි ඇඩ් හැදුවා.අන්තිමට ලන්කවේ හොදම ගනයේ සොෆ්ට්වෙයාර් එකක් හදල ලංකාව නියොජනය කලා.

පස්සෙ ඉතින් දැන් රැකියාව කරන තැනත් හොදින් වැඩ කරගෙන ඉන්නව.

ඉතින් ඉසෙල්ල කිව්ව වගේම , මම අද කියන්න ආවේ මගෙ අලුත්ම විනොදාන්ශෙ ගැන. මැජික්. මම මැජික් වලට ආස වෙන්නෙ පුන්චි කාලෙ. හැබැයි මට මැජික් ඉගෙන ගන්න ලැබෙන්නෙ සහ මේකට සීරියස් යොමු වෙන්නෙ මීට අවුරුදු 2 ක වගේ ඉදල. දැන් මම ශ්‍රීලංකා මැජික් කවයේ කමිටු සාමාජිකයෙක්. මැජික් කරුවෙක් විදිකට මම සහභාගි උන ප්‍රථම සජීවී රූපවාහිනි වැඩසටහන පහු ගිය සිකුරාද පැවැත් උන. ඒ දෙයත් එක්ක මම මැජික් කලාවෙත් යම් නමක් තිබ්බ කියල මට හිතුන. ඒ නිසාම ඒ දසුන් ටික ඔයල එක්ක පහලින් බෙදා ගන්නව. හැමදෑම වගේ හොද නරක හැම දේටම මම ඕපන්. අදහස් මේ පැත්තට විසි කරන්න.

blog-tatoo

ජීවිතේ එක් තැනෙක..නැවතුව..
ආදරේ මා හදම … රැවටුව….
තෙමී..නොතෙමී..තෙමුන….
සිහින් පොද..වැස්සද….මේ වැටෙන්නේ… ?

එක පුංචි කුඩය.. යට…
තුරුලු වී…හද..ගැසිම..නැවතුන…
තෙමී..තෙත..බරිත උන..
අනෝරා..වැස්සද..මේ..වැටෙන්නේ….?

සොයා..එන..සැඩ..සුලග….
නුඹ..ගැනම..රහස්..පැවසුව…
දෑත්…දිගුකර..අහසට..තෙමුන….
ආදරේ…මෝසමද…මේ වැටෙන්නේ….?

තෙමී…කප් කල් පුරාවට..සසරෙම..
මතක හෙවනැලි…බොහෝ..රැදවුව…
විවර කර..මුලු..හදම…වැස්සට…
සෝදා..හරින්නද…ඔබ…කියන්නේ ?

blog-tatoo

කිමිදෙන්න..මොහොතකට..පෙර..
හිරු යවට…
ඉන්දියන්..සාගරේ..මුදු…රැලි..අතර…
විදින්නට..රාස්සිගෙ..අව්ව…දිදුලන…අවට..
යුවලක්..ඇවිත්..වෙරළට…
බොහෝ කලකට..පසුව..!

ජීවිතය..ගැණ..වෙරළෙ..වැලිකැට..ගානට…
ජීවිතය..විද…නොසෙල්වී..වාරකන්..කාලෙට..
සුදු වෙච්චි කෙස්..කුදු වෙච්චි කොන්ද…නොහදුනා..ගානට..
ඇවිද යයි..වෙරළ..මත…
රැළි..ගල්පරවල..බිදෙන..තාලෙට…!

අහුනාද මේ ! පුත්තුන්ගේ තාත්තේ..
අරන් දෙනවාද..වඩයක්..ඉස්සෙක්..සරසලා..ඇති..
අරන් දෙනවාද..අයිස් පලමක්…කජු කුඩු..ඉස ඇති..
අමතක..නෑ..මයෙ හිතේ නුඹටත්….
අඹ..අච්චාරු..කෑ..හැටි…
මතකද..ලුණු දාපු පුහුලන්….
ඒව දැන්..නැතුව ඇති….!

පිරිලා ආදරය..තවමත්…
හිත තාම..පෙර වගෙම සවිමත්…
ලංවෙලා..පෙට්ටි කඩයකට…ඔහු සිතුව..හිතවත්…
ඉල්ලුවා…ඉස්සො වඩ දෙකක් එක්ක..
කජු ඉහපු අයිස්..පලමක්…!

ඔතලා..වඩ දෙක…ගෙන හෝඩි පොතෙන් ඉරූ කොලයක්..
ඉස..හීනි රටකජු කුඩු…උඩට..වැනිලා..පලමක්..
දිගුකොට..පුංචි කවුලුවෙන්..ඔහුවෙත..
නොපා..කිසි..ඇල්මක්…
කියූවා..ගෝලයට….
ගන්න මේ සීයගෙන්…ඔක්කොටොම…රුපියල්..
එකසිය පනහක්… !

වෙව්ලනා..අතගෙන..කමිස සාක්කුවට..
උඩ..බොත්තම්..නැති…
ගැන..සියල්..පොඩිකාසි…නෝට්ටු..
තමා..සන්තක..ඇති…
තබමින්..ගුලිකොට…ගෝලයා..අත…
වෙව්ලමින්..තොල්පෙති…
පුතේ…
අතේ ඇත්තේම..සීයයි…තවත් පනහක්..මදි !

“පිනට..කරන්නෑ..අපි..බිස්නසි”
ගෝරණාඩුව..තොර..නැති…
සිනාවෙයි..නොතෙත්…තුරුණු..හදවත්…
පෝලිමේ…පිටුපස..සිටි…
ගලන්නට..ඉඩ…නොදී…වමැස..කෙරවල..කදුලට..
ජීවිතේ…ගැලූ..නිති…
කියූවා..ඔහු…
එහෙනම් පුතේ මට…
එක වඩයයි..අයිස් පලමයි..ඇති !

blog-tatoo

ඈත ක්ෂිතිජය පෙනෙන…
උසම..කඳු මුදුනකට…..
රැගෙන යමි..මම..නුඹව….
රැගෙන යමි..මම..නුඹව….!

හාත් පස ලහිරු..කිරණත්…
දැවටෙනා..ගත..සියුම්..සුලගත්….
විහගුන්..නගන..හඬටත්….
වශී වී..මම..
වශී වී…ඔබ…!

‘නිරිතින්’ ඇදෙයි..මේඝ…වසා..හිරු….
චන්ඩ වෙයි…සුළග…මෙතෙක්..සියුම්ව..හැමු…
ලිහිණින්..පලා..යයි…කටෝරඩින්….පලා..තුරු…
වසාගෙන..කදුමුදුනතම….වලාකුලු…!

ඉවසන්න..මොහොතක්….
තෙමෙමු.. අපි ..අනෝරා.. වැස්සේ….
පලා..යනු ඇයි…කෙටි කලයි..මෙය ඇත්තේ…..
පායනා..විට..නැවත..හිරු…
පලවා වලාකුලු..නැත්තේ..

වෙනදාට වඩා..නැවුම්…
වෙනදාට වඩා..නැව්ම්…
ජිවිතය..අනෙක් පැත්තේ…!

blog-tatoo

 

දෙනෝ දාහක් යනෙන…
අපිරිසිදු….මාවතක…
ලෑල්ලක්..දමාගෙන..අයිනක…
හෙවන ඇති..තැනෙක…
පිහදමින්..දහදිය…
නලලතින්..රූටා..හැලෙන….
මොර දෙමින්..සොයන්නට..කාසි…
දිවියට..නැතුවම බැරිම..!

තනි පාට..ජංගි….මල් මල් වැටුන….
නෙක..පාට..බ්‍රෙසියර්…
ලේස් ලියවැල්…මැවුන….
කලු..කොට..සායවල්..
පැත්තක්..පැලුන…
සුදු පාට..ටීශර්ට….
මයිකල්..ජැක්සන්..රගන….!

සුමනක්කලා.ඇවිත්…හයිය..ඇතිදැයි බලන….
සදමාලි…අරුණගෙන්….කොට වැඩී දැයි… අහන….
මල්කාන්තිගෙ දුවට…කැමති..පාටක්..හොයන…
අතරතුර…”මල් ප්‍රේමෙ”… කොටහ..ඉල්ලන් ඇදෙන…!

කාශ්ඨක…ගිනි..අව්ව…
සිනා පොඩි..හඩ…තැලුන…
මහන්සිය..කාන්සිය…මල් සුරුට්ටුවෙ එතුන…
මහින්දගෙ…සිරිසේන…කැරැට්ටුව..දිග..ඇරුන…
“රෙදි වසන්තගෙ” දවස….හෙටක්…නොමදැන..ගෙවුන !

blog-tatoo

රැගෙන විත් ඇය අද…රොස මල් පොකුරක්…
සුපිපුන..ලැමට..තුරුලු කරගෙන…,
සගවමින්..දකුනැස….කෙටි..කෙහෙරැල්ල යට…
ගැටෙන තුරු..මා ඇස…ඈ..නීල නෙතු යුගලට…
බලා සිටියා ඇය දෙසම …මම !

රිදුම් දෙනවාද..දන්නෑ….සියුමැලිවු…කන්පෙති….
බොහෝ තැන්..විද..ඇති…..
හැඩුම් එනවාද..දන්නෑ…වමැස..උඩ…දිලිසෙන…
රිදී ගෑ…තොඩු පෙති….
කවුරු ඇන්දාද..දන්නෑ…වමත…මත..ඇති..ලියවැලි…
කවුරු මැව්වාද..දන්නෑ..චෙරි පැහැ..සිනිදු..තොල් පෙති….!

විටින් විට..බල බලා…හිස ඔසවා…
දැනුනා…ඇය ඉන්නෙ. බල..බලා..ඔහු..එනවා..
කැරකුනත් ඔරලොසු..කටු…හති නොදමා…
ආවෙ..නෑ…මා බලා සිටි…ඈ බලා සිටිතැයි..සිතුව..මිනිසා…!

ඇවිදින්…රුවක්..ඇයට..නොදෙවෙනි….
දෙව් දුවක් මෙන්..සලු හැද….දිගු..වරලැසැති….
දිගුකලෙන්..රෝස මල් පොකුර…හදවතේ..සැගැවැති….
නිමෙස්..පැටලුනා…ඔවුන්…චෙරි පැහැ…සියුම්..තොල්..පෙති….!

 

blog-tatoo